کتاب تابوت های دست ساز

اثر ترومن کاپوتی از انتشارات نشر چشمه - مترجم: بهرنگ رجبی-داستان جنایی

HANDCARVED COFFINS is a true story about a murderer, a detective and a writer. Truman Capote calls it A Non-Fiction Account of an American Crime, putting it in a class with In Cold Blood. The murderer is Bob Quinn, a white-maned rancher who thinks himself God. Quinn taunts his victims by mailing them each their own photograph enclosed in a small, handcarved coffin. Then he kills them. One couple finds nine angry rattlesnakes under the frontseat of their car. A fire incinerates four others, their lone escape route sealed by cinder blocks. When a rancher named Clem Anderson gets his coffin in the mail, its meaning is clear. But after a few sleepless weeks, Clem forgets to worry.

خرید کتاب تابوت های دست ساز
جستجوی کتاب تابوت های دست ساز در گودریدز

معرفی کتاب تابوت های دست ساز از نگاه کاربران
‭The hand-carved coffins: a non-fiction account of an american crime, Truman Capote
تاریخ نخستین خوانش: روز دوازدهم ماه جولای سال 2012 میلادی
عنوان: تابوت های دست ساز - گزارشی واقعی از یک جنایت؛ نوشته: ترومن کاپوتی؛ مترجم: بهرنگ رجبی؛ مشخصات نشر: تهران، چشمه، 1389، در 100 ص، شابک: 9789643629304؛
در تابوتهای دست ساز، ظاهرا خوانشگر با داستانی پلیسی طرف هست و داستان با روایتی گزارشی از یک ماجرای جنایی و چگونگی ارتباط کاپوتی با آن آغاز میشود. اما در ادامه برخلاف قاعده ی آثار پلیسی، نویسنده در صفحات نخستین کتاب، قاتل را به خوانششگر معرفی می­کند و مهمترین برگ برنده ی هر نویسنده ای را، برای همراه کردن خوانشگرش، آگاهانه از دست وامینهد. روایت و افشای اطلاعات به طور عمده از طریق پرسش و پاسخ ترومن کاپوتی با جک پپر، در گفتگوهای بدون تصنع دونفره، و یا چند نفره که همیشه خود کاپوتی یک طرف آن است، شکل میگیرد. غیر از آن خود کاپوتی است که داستان را روایت میکند و گاهی با وقفه هایی در سیر کلی داستان ـ مثل مسافرت رفتن کاپوتی و یا قهر کردنش با کارآگاه ـ مخاطب کاملا از پیگیری روند موضوع قتل­ها باز می­ماند و به خاطر این دور افتادن از قضایای اصلی دچار کنجکاوی شده و این خود تکنیکی روایی می­شود برای ایجاد تعلیق. ا. شربیانی

مشاهده لینک اصلی
تاحالا با کتابی که شیوه روایت‌ش گزارش-داستان باشه روبرو نشده بودم. قبل از شروع مطالعه، نگاهی به توضیحات دوستان انداختم و فهمیدم باید رابطه‌ای معکوس بین سطح توقع و صبرم برقرار کنم و خوندن کتاب رو با حوصله پیش ببرم تا به شیوه روایتش عادت کنم، اما اصلا نیازی به این کار نبود: شیوه روایت اصلا به چشمم جدید و غیرعادی نیومد، شاید تر و‌ تمیز بودن شیوه‌ی قتل‌ها آنقدر حواسم رو به خودش مشغول کرد که از بقیه جوانب داستان غافل شدم. من از میان داستان‌های جنایی اون هایی رو که به سنت‌شکنی و خرق عادت - نه در سیر داستان بلکه نسبت به توقع خواننده - دست می‌زنند، خیلی دوست دارم و تابوت‌های دست‌ساز چنین کتابی بود. سراسر کتاب انتظار برای اتفاقات خاصی بود که در نهایت هم براورده نشد و همین نقطه قوتی برای داستان - از حیث قابلیت پیش‌بینی و لوث شدن - محسوب می‌شه
معمولا اولین کتابی که از هر نویسنده می‌خونم سنگ محکی می‌شه برای تصمیم‌گیری در مورد خوندن یا نخوندن بقیه آثارش. با این اوصاف آیا به سراغ کارهای بعدی نویسنده هم می‌رم؟ قطعا همینطوره. فکر می کنم خوندن کتاب به خونسردی همراه با دیدن فیلم کاپوتی (محصول سال 2005 به کارگردانی بنت میلر) گزینه‌ی خوب و جذابی برای این کار باشه

مشاهده لینک اصلی
JAKE: I called him this morning. All he asked was: Does he play chess?
TC: I do. But I’d rather watch.
(A log collapsed, and its crackling drew my attention to the fireplace. I stared into the purring flames, and wondered why he had forbidden Addie to describe Quinn, tell me what he looked like. I tried to imagine him; I couldn’t. Rather, I remembered the passage from Mark Twain that Jake had read aloud: “Of all the creatures that were made, man is the most detestable … the only one, the solitary one, that possesses malice … he is the only creature that has a nasty mind.” Addie’s voice rescued me from my queasy reverie.)

Subtitled as @A Nonfiction Account of an American Crime@, Handcarved Coffins is a short story with few hues of reality. However, its plausibility has been secured due to its powerful and engaging dialogue. Capote is a character himself and his reflections and descriptions are key ingredients that make this story something worth reading, despite the disappointingly unimpressive open end.

June 9, 18
* Later on my blog.

مشاهده لینک اصلی
فضا سازیش رو دوست داشتم

مشاهده لینک اصلی
خیلی خوشم اومد خصوصا از این که خیلی کشش داشت و به شدت آدم رو میکشوند تا داستان رو یکجا بخونه.ترجمه ش هم به نظرم خوب و روان بود.

مشاهده لینک اصلی

Handcarved Coffins was originally published in the December, 1979 issue of Andy Warhols Interview, in a column entitled, @Conversations with Capote.@ Through a law enforcement officer he met while working in one unnamed state (probably Kansas), Capote was introduced to Jake Pepper, a detective employed by the state bureau of investigation in another unnamed state. Pepper contacted Capote because he thought the case he was working on might be of interest. Three years later, Capote came to the town where Pepper was working, and learned details about one of the most bizarre strings of murders ever experienced in any small town anywhere.

Several local people received tiny handcarved coffins made of balsa wood. Inside, the erstwhile victim found a candid snapshot of him or herself that had been taken without their knowledge. Even though a few recipients showed their strange artifacts to others around town, including police officers, no one knew what they meant.

Nine months after showing his handcarved coffin to Jake Pepper, a farmer was beheaded by razor wire strung across the road at exactly the correct height, so that when he drove his homemade jeep with no windshield by a particular spot, pffffft. No head. A lawyer and his wife got in their car to go to work, and were attacked by nine rattlesnakes that had been given shots of adrenaline. Another couple burned to death in a fire, along with friends who were visiting for Christmas. The town coroner, a flinty, dried-up little man who kept a beautiful wife at home strung out on morphine, was poisoned with liquid nicotine.

The identity of the killer and his motivation for murdering such a disparate group of people by such bizarre methods are equally fascinating. While this is not Capotes finest work, it is an absorbing piece of American journalism. Written in a style that is part redaction, part stage direction, and part great-American-novelist-at-work, this is a story that the reader will never forget.

مشاهده لینک اصلی
Ce court roman de Capote est ma première approche du personnage, avant d’attaquer De sang froid, qui est dans ma PAL depuis longtemps.
Bref et intense, ce récit assez dépouillé est majoritairement composé de dialogues. Truman Capote rend visite à Jack Pepper, homme simple mais obstiné, qui enquête depuis des années sur une série de meurtres. Convaincu d’avoir LE coupable, mais manquant de la moindre preuve concrète, Jack Pepper en fait une affaire personnelle, et finit par fréquenter son suspect. La situation est étrange, l’accusateur qui sympathise avec le coupable présumé, mais que tout le monde respecte. Un suspect qui se lie volontiers avec l’homme dont l’unique but est de prouver sa culpabilité. Situation peu voire pas crédible, si on ne tient pas compte des non-dits, des regards en dessous et des faux-fuyants. On sait, mais on ne dit pas. Le charisme du suspect et sa réputation lui valent la sympathie et le soutien de ses concitoyens. Les relations entre Pepper et le narrateur Capote s’estompent au fil du temps. Pepper étant peu à peu écarté de l’affaire, et Capote accaparé par ses propres occupations. La fin du roman rassemble des notes extraites du journal de Capote et résume une plus longue période en quelques pages. Le dénouement peu surprendre et frustrer, car on reste dans le non-dit, le non-aveu, et finalement, on ne sait pas !
Cette histoire troublante et le style de l’auteur m’ont fortement donné envie de me mettre enfin à son autre roman De sang froid.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب تابوت های دست ساز

 کتاب شیاد
 کتاب تابوت های دست ساز
 کتاب دختری در قطار
 کتاب ماه الماس
 کتاب خشکسالی
 کتاب آوریل سرخ